استرس جنگ شرایطی است كه فرد در نتیجه قرار گرفتن در معرض خطر قرار گرفته و دچار استرس شود، این نوع استرس میتواند بر روان انسان تأثیر منفی بگذارد.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، در چنین شرایطی، استرس واكنشی طبیعی است. اما اگر آن را نشناسیم و كنترل نكنیم، میتواند آسیبهای جدی روانی و جسمی بهجا بگذارد.
مدیریت صحیح این نوع استرس، شامل حمایتهای روانی و اجتماعی و آموزشهای مقابله با استرس است كه میتواند به كاهش آثار منفی آن كمك كند.
احساسات خود را سركوب نكنید، آنها را بفهمید
ترس، اضطراب، اندوه، خشم یا حتی بیحسی روانی، همه بخشی از واكنش طبیعی انسان در شرایط جنگی هستند. انكار یا سركوب این احساسات، آنها را از بین نمیبرد؛ بلكه آنها را به شكل دیگری بازمیگرداند ،گاهی به شكل اختلالات خواب ، بیقراری، تحریكپذیری یا خستگی مزمن.
راهكار ساده اما مؤثر این است كه احساسات خود را تأیید كنید. بگویید:
«الان نگرانم، و این طبیعیه.»
«من میترسم، چون شرایط بحرانیه، و این یعنی حسم واقعیست.»
این شیوه كه ریشه در درمانهای روانشناختی مبتنی بر تروما دارد، فشار روانی را كاهش میدهد و به مغز اجازه میدهد احساسات را پردازش كند و برای مدیریت استرس در جنگ بسیار راهكار خوبی است.
محدودیت در دریافت اخبار
در بحرانها، میل شدیدی برای دنبالكردن اخبار ایجاد میشود. اما غرقشدن در جریان بیپایان اطلاعات (بهویژه از منابع غیررسمی یا هیجانی) ذهن را در وضعیت اضطرار دائمی نگه میدارد.
روزانه فقط 2 تا 3 بار، از منابع معتبر، اخبار را پیگیری كنید.
هر بار، پس از بررسی خبر، كاری آرامبخش انجام دهید (مانند تنفس عمیق، نوشیدن آب، یا تماس با یك دوست)
از بازنشر اخبار ناامیدكننده در گروهها خودداری كنید؛ این كار چرخه اضطراب جمعی را تشدید میكند.
اكثر افراد با وقوع شرایط بحرانی و جنگ، تمایل دارند كه هر لحظه اخبار را بررسی كنند. این وضعیت طبیعی است، ولی روی روحیه شما تاثیر گذار است،
پس حتما سعی كنید كه برای مقابله با استرس جنگ و مدیریت بهتر سلامت روان، مصرف اخبار و بررسی آن را كنترل كنید.
مراقبت ویژه از كودكان و نوجوانان
در بحرانهایی مثل جنگ، كودكان و نوجوانان بهشدت در معرض اضطراب و استرس قرار میگیرند. اما تفاوت مهمی بین واكنشهای آنها با بزرگسالان وجود دارد.
حفظ آرامش والدین و مراقبان، پایهی اصلی حمایت از سلامت روان كودك در این شرایط است.
برای كاهش استرس و اضطراب در كودكان، این نكات را رعایت كنید.
حفظ آرامش و اطمینانبخشی به كودك
اگر خود والدین مضطرب باشند، این حس بلافاصله به كودك منتقل میشود.
حفظ آرامش و اطمینانبخشی به كودك
اگر خود والدین مضطرب باشند، این حس بلافاصله به كودك منتقل میشود. جملههای ساده مثل «میدونم صداش بلند بود، ولی من كنارت هستم. هیچ اتفاقی نمیذارم برات بیفته.» میتوانند حس امنیت ایجاد كنند.
مغز كودك نمیتواند اخبار خشونتآمیز را بهدرستی پردازش كند. بهتر است آنها را از تماشای اخبار تلویزیون یا شبكههای اجتماعی دور نگه داریم.
حتی در دل بحران، داشتن برنامهی روزمره (خوردن، خوابیدن، زمان بازی) به كودك حس ثبات میدهد.
یك پناهگاه كوچك در خانه مانند چادری از ملحفهها یا گوشهی دنجی در اتاق میتواند به كودك حس كنترل و امنیت بدهد.
به كودك توضیح دهید كه چرا گاهی صداهای بلند میشنود یا چرا بیرون رفتن محدود شده است، اینكار را بدون ترساندن یا اغراق انجام دهید.
كمك به بیان احساسات از طریق بازی و نقاشی با گفتن جملاتی مانند «بهنظرم الان ترسیدی، درسته؟» یا «دوست داری نقاشی بكشی كه احساست رو نشون بده؟» به كودك كمك میكند احساساتش را پردازش كند.
فراموش نكنید كه كودكان و نوجوانان، در بحران جنگ، بیش از هر زمان دیگر به حضور امن و مطمئن والدین و مراقبان، نیاز دارند.
ایمان و امید در بسیاری از افراد، معنویت یا ایمان به خدا، بهعنوان یك تكیهگاه درونی در روزهای دشوار عمل میكند.
