علی نیكجو، روانپزشك با تأكید بر طبیعی بودن اضطراب، آن را نشانهای از زنده بودن و سلامت روان در نظر میگیرد و به تفاوت میان اضطراب طبیعی و اضطرابی كه نیازمند مداخله است، اشاره میكند.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، علی نیكجو، روانپزشك اضطراب را به عنوان نشانهای از زنده بودن عنوان كرده و افزود: تجربهی اضطراب در این روزها، نشاندهندهی نرمال بودن فرد است. به عبارت دیگر، كسی كه اضطراب را تجربه میكند، هنوز به مسائل محیطی واكنش نشان میدهد و از نظر روانی سالم است. این دیدگاه، اضطراب را از یك مشكل صرف به یك پدیدهی انسانی و طبیعی تبدیل میكند.
تمایز بین اضطراب طبیعی و اضطراب نیازمند
نیكجو به این نكته اشاره میكند كه اضطراب در صورتی نگرانكننده میشود كه بر زندگی روزمره فرد تأثیر منفی بگذارد. این تأثیرات میتواند شامل اختلال در خواب، پرخوری یا كمخوری، بروز رفتارهای پرخاشگرانه و اختلال در روابط با دیگران باشد.
اهمیت پذیرش اضطراب
به گفته نیكجو، تشویق به پذیرش اضطراب به عنوان یك تجربهی انسانی است.
وی توصیه كرد: از اضطراب نترسیم و آن را بخشی از زندگی در نظر بگیریم. این پذیرش، گامی مهم در جهت مدیریت و كاهش اثرات منفی اضطراب است.
این روانپزشك وسواسهای ذهنی و هجوم افكار وسواسگونه را به عنوان نمونههایی از احساسات و تجربیات طبیعی برشمرد.
نیكجو معیارهایی را برای تشخیص اضطرابی كه نیازمند مداخله است برشمرده و تصریح كرد: این معیارها شامل اختلال در خواب، رفتارهای تغذیهای نامناسب (پرخوری یا كمخوری)، بروز عصبانیت و پرخاشگری در روابط با دیگران است.
وی متذكر شد: تشویق به پذیرش اضطراب به عنوان یك تجربهی انسانی طبیعی و اجتناب از ترس از آن است.
این روانپزشك با تأكید بر این نكته كه اضطراب نشانهای از زنده بودن است،تاكید كرد: تجربه اضطراب، به خودی خود، یك مشكل نیست.اما در عین حال، به اهمیت تشخیص اضطرابی كه بر زندگی روزمره تأثیر منفی میگذارد، و نیاز به مداخله در این موارد، بابد توجه كرد.
